Przedstôwiómë w ti zalë przikładë tradicyjnégò i terôczasnégò lëdowégò kùńsztu Kaszëb. Pòkôzóny je baro bògato zrobiony wësziwk. Òsoblëwie prezentëją sã dwie nôcekawszé, ùnikalné kòlekcje, jaczé są w naszim Mùzeùm, to je: kòlekcjô XVII - XXI – wiecznëch kòbiecëch czepców (złotogłowa) i kòlekcjô XIX – wiecznëch òbrazów malowónëch na szkle.
Kòbiécé czepce z pòczątkù robiłë wësziwôczczi z klôsztorów w Żukòwie i Żarnówcu, a pózni téż bògaté Kaszëbczi. Złotogłowë wësziwóné złotą abò strzébrzną nitką bëłë nôpiãkniészim z dzélów òdswiãtnégò przëòdzéwkù kaszëbsczich białków. Robiło je sã z aksamańtu, brokatu i taftë. Pòdstawòwima mòtiwama czepcowégò wësziwkù bëłë te roscënowé (tëlpë, palmetë, marzëbiónczi, brzôd granatu).
Czepce ùżiwóné bëłë leno przez bògaté białczi, bò w pòłowie XIX wiekù wôrtnota czepca bëła wikszô jak wôrtnota krowë.
Bògatô kòlekcjô òbrazów malowónëch na szkle zadzëwiô swòją zwëczajnoscą, a równoczasno harmónią midzë przekazëwóną trescą a artisticznym wrażenim.
Przëcygającym ùwôgã òbiektã z ti kòlekcji je sw. Ana – òbrôz malowóny na szkle ze zdrzadłowim pòdkładã. Charakteristiczné równak dlô Kaszëb są òbrazë z pòdklejiwónyma drëkòwónyma szlachòtama twarzë abò piersnicë òtoczonyma malowónym kwiatowim przëstrojã. Wôrt téż dac bôczenié na kaszëbsczi wësziwk rozmajitëch szkòłów, bò przë rozpòwszechnianim sã, béł òn zmieniwóny na rozmajité ôrtë, żebë dostosowac sã do pòtrzebów i môlowëch ùlubieniów.
Wëstawã dofùlowùją drzewiané żłobinë, z jaczich apartną ùwôgã wôrt je dac na figùrã zôkònników kartësczégò klôsztoru.