Rëbactwò bëło – òkróm gbùrstwa – przédnym zajãcym kaszëbsczégò lëdztwa. Wielno wëstãpùjącé na tim terenie jezora, w jaczich je wiele rëbów, dôwałë lëdzóm bògatą żëwnosc. Rëbôcë wëpłiwelë na łowienié rëbów w czôłnach. Na wëstawie widoczné są dwa zortë czôłnów ùżiwónëch do łowienégò rëbów. Nôprzód Kaszëbi mielë czôłna zrobioné z jednégò sztëczka drzewa (kùmë). Pózni brelë czôłna, jaczé miałë dno z kłodë, a bórtë zrobilë z niwnëch délów.
W zalë przedstôwiómë nôrzãdza i sprzãt ùżiwóny przez rëbôków òbczas łowów w jezorze. Nôleżą do nich péczi z òstrima widełkama do kłocégò rëbów, switk do tegò, żebë przëchłoscëc rëbë widã, sécë zastawné (słãpë), żaczi i cygnionô séc tzw. klepa wëpòsażonô w płëwaczi, cãżniczi i linë plotłé z kòrzeni chójczi.
Òsóbnô grëpa rëbacczich nôrzãdzów pòkazywónëch na wëstawie bëła do zëmòwëch łowów. Je to kòłowrót na slizach tzw. baba, seczerë do rąbieniô lodu (przerãblów), rëbackô krëczew, szukark i widłë do przesuwaniô pòd lodã niewòdu.